The Invisible Life of Addie LaRue – recenzja książki, która zostaje w pamięci na długo

Szybka ocena

Książka The Invisible Life of Addie LaRue to powieść, która zadaje pytanie: czy życie wieczne bez pamięci ma sens? Po 400 stronach jestem skłonna powiedzieć, że tak – pod warunkiem, że szukasz czegoś, co poruszy cię, a nie tylko zabawi. Ocena: 4.3 na 5 gwiazdek.

Czym jest The Invisible Life of Addie LaRue?

Pewnej nocy w 1714 roku, w małej francuskiej wiosce, młoda Addie LaRue popełnia błąd. W desperacji, gdy życie zamyka się jej z każdej strony, zawiera układ z tajemniczym bóstwem. Daje mu swoją duszę w zamian za nieśmiertelność. Brzmi jak bajka? Nie do końca. Diabeł tkwi w szczegółach – a właściwie demon w szczegółach. Addie żyć będzie wiecznie, ale nie zapomni jej nikt. Każdy człowiek, którego spotka, jutro nie będzie pamiętał jej imienia, twarzy, rozmowy. Może zostawić ślad tylko w przedmiotach. Przez chwilę.

V.E. Schwab buduje tę historię przez trzy wieki – od sennawej Francji przez mroczny Londyn, złotą泛滥 Amsterdamu, po współczesny Nowy Jork. Czytelnik widzi Addie jako młodą dziewczynę, jako kobietę w sile wieku, jako zmęczonego, mądrego ducha. To niezwykłe doświadczenie literackie i jednocześnie ogromne wyzwanie narracyjne, z którego autorka wychodzi z honorem.

Najważniejsze cechy

• Powieść rozciąga się od 1714 do 2014 roku – trzy stulecia historii Europy i Ameryki
• Dwuliniowa narracja: przeplatające się rozdziały z przeszłości i teraźniejszości
• Główna bohaterka walczy z samotnością i desperacko szuka sposobu, by choć jedna osoba ją zapamiętała
• Wątek miłosny w warstwie współczesnej dodaje emocjonalnego ciepła
• Styl pisarski V.E. Schwab jest poetycki, ale przystępny i wciągający
• Każda epoka historyczna ma własny klimat – od rustykalnego ciepła do neonowej pustki wielkich miast

Recenzja z perspektywy czytelnika

Otworzyłam tę książkę z lekkim sceptycyzmem. Nie dlatego, że źle o niej słyszałam – wprost przeciwnie, w mediach społecznościowych książkowych roiło się od zachwytów. Bałam się, że to kolejna przesłodzona historia o dziewczynie, która przeklina i potem wszystko się jakoś ułoży. No więc się myliłam. I to w dobrym sensie.

Już pierwszy rozdział pokazuje, że Addie nie jest typową protagonistką. Ma 23 lata, jest zmęczona presją małżeństwa, czuje się uwięziona w świecie, który oferuje jej tylko rolę żony i matki. Jej decyzja o układzie z mroczną mocą jest zrozumiała – nie usprawiedliwiona, ale zrozumiała. Kiedy potem przez wieki obserwuję, jak traci ludzi, których kocha, bo jutro budzą się bez wspomnień o niej, robi mi się ciężko na sercu. To jest właśnie ta rzecz, o której mało kto wspomina w recenzjach: ta książka jest smutna. Nie w sposób oczywisty, ale subtelnie, jak mgła, która wsiąka w kości.

Po trzech dniach czytania (tak, pochłonęłam ją w trzy dni, mimo że mam życie i pracę) zatrzymałam się w rozdziale 27. i musiałam po prostu zamknąć oczy i pomyśleć. Bo V.E. Schwab właśnie opisała moment, w którym Addie po raz setny spotyka kogoś, kogo kochała, a ten ktoś patrzy na nią jak na nieznajomą. I wtedy pomyślałam: ile ja mam dni? Ile mam spotkań, rozmów, chwil, które pamiętam? I nagle ta fikcja literacka uderza prosto w klatkę piersiową.

Co do tempa – tu przyznaję, że momentami książka ciągnie się jak zbyt długi sznur. Sekcje osadzone w XVIII i XIX wieku są najsłabsze, jeśli chodzi o dynamikę. Dodajcie do tego brak polskiego wydania, więc czytam po angielsku – i czasem zdarzało mi się wrócić do strony trzy razy, bo gubiłam wątek. Ale kiedy akcja przeskakuje do 2014 roku, do Nowego Jorku, do Henryka, który pamięta Addie mimo wszystko – wtedy wszystko nabiera tempa i koloru.

Dla kogo jest ta książka?

• Dla miłośników literatury fantasy z głębszym przesłaniem i warstwą filozoficzną
• Dla czytelników, którzy lubią powieści historyczne z elementami magii i nadnaturalnymi
• Dla osób szukających książki, która zostawi ślad i zmusi do myślenia o własnej śmiertelności
• Dla fanów pisarstwa V.E. Schwab – ta pozycja jest dojrzała i dopracowana pod każdym względem

Możesz śmiało przeskoczyć tę pozycję, jeśli nie lubisz powolnych narracji, wolisz lekkie romanse bez większej głębi albo jeśli smutne zakończenia to dla ciebie dealbreaker. The Invisible Life of Addie LaRue nie oszczędza emocjonalnie i nie oferuje łatwych odpowiedzi.

Alternatywy, które warto rozważyć

Jeśli podoba ci się klimat tej książki, sprawdź House of Salt and Sorrows Erin Craig – podobny mroczny klimat, baśniowa struktura. Dla odmiany, jeśli chcesz coś lżejszego, ale wciąż fantastycznego, wypróbuj The Invisible Life of Addie LaRue porównuje się do The Time Traveler's Wife Audrey Niffenegger, choć ta pierwsza ma zdecydowanie bardziej magic realismowy klimat. A jeśli szukasz mocniejszego fantasy, A Darker Shade of Magic tego samego autora – V.E. Schwab w innym wydaniu, ale z charakterem.

Często zadawane pytania

Końcowa ocena

The Invisible Life of Addie LaRue to powieść, która wymaga cierpliwości, ale wynagradza ją z nawiązką. V.E. Schwab stworzyła coś, co trudno sklasyfikować – to nie jest typowe fantasy, nie jest typowy romans, nie jest typowa literatura obyczajowa. To jest książka o tym, jak ważne jest, by ktoś nas zapamiętał. O tym, że życie bez świadków jest pustym życiem, nawet jeśli trwa wiecznie. Zakończenie zostawia czytelnika z ciężkim, ale pięknym uczuciem – takim, które zostaje na długo po odłożeniu książki na półkę.

Czy kupiłabym ją ponownie? Tak. Czy polecam? Tak, z zastrzeżeniem, że nie dla każdego. Ale jeśli szukasz czegoś, co naprawdę zostanie z tobą – ta książka jest warta każdej złotówki.